Samen met mijn lief woon ik aan de rand van Zwolle. Ik heb 2 zoons en 2 hele leuke schoondochters. Ik wandel en train veel met mijn Mechelse herder Hunter. Ik mag graag tuinieren en geniet van een kop koffie in het zonnetje. Voor een fijn boek maak ik tijd en om fit te blijven let ik op wat ik eet en sport ik regelmatig.

Als meisje van 8 wilde ik altijd al bij de politie werken en als jonge twintiger startte ik met de politie opleiding in het mooie Lochem. In de ruim 20 jaar dat ik werkzaam was bij de politie werkte ik als aspirant, agent, hoofdagent, hondengeleider, brigadier en inspecteur.
Ik vond het geweldig en riep altijd:” ik werk niet bij de politie, ik ben politie”. Tot diep in mijn vezels voelde ik mij politievrouw. Ik hield van het vak, mijn collega’s, de mentaliteit en genoot van de dynamiek. Ik had een “blauw hart” zoals dienders dat onderling noemen.
In 2018 werd ik op weg naar mijn werk van achter aangereden. Auto total los en ook ik flink in de prak. Ik had moeite met lopen, spraak, geheugen, overzicht houden, geluid, licht en allerlei andere prikkels. Na een intensief revalidatie programma werd het al snel duidelijk dat terugkeren in het uniform verleden tijd was.
Er volgde een periode van levend rouwen. Afscheid nemen van werkzaamheden, collega’s, het uniform…. ik kan me niet herinneren dat ik zoveel gehuild heb als destijds. Er waren veel zaken die ik niet meer kon. Denk aan uit eten, naar een kroegje, festival, boodschappen doen, crossfit, motor en autorijden. De kinderen konden alleen op afspraak langskomen. Van een actief werkend en sociale vrouw belandde ik thuis en zat ik hele dagen alleen. De dag doorkomen was al topsport.

“Opgeven is geen optie” werd mijn mantra en ik moest een beroep doen op mijn zelfvertrouwen en innerlijke kracht. Tijdens mijn werk als politievrouw deed ik ook altijd een stap naar voren dus ging ik dat nu ook voor mijzelf doen. Van die bank af en naar buiten was stap 1. Ik begon met 5 minuten en heel langzaam werden dat 10, 20 en 30. Alle tips en oefeningen die ik vanuit het revalidatie centrum meekreeg ging ik toepassen en eigen maken.
Wandelen klinkt misschien suf maar bewegen en sporten hebben mij altijd geholpen. Lekker uit je hoofd en bezig met je lijf. Grenzen opzoeken en ervaren dat je meer kunt dan je dacht.

De aanrijding maakte ook dat ik dichterbij mijzelf kwam. Ik kreeg de kans om opnieuw te ontdekken waar mijn passie lag. Waar werd ik blij van en waar kreeg ik energie van. Het werd een flinke zoektocht. Ik kwam steeds dichterbij bij mijn gevoel en de rode draad werd mentale weerbaarheid en veerkracht.
Hoe geef je daar vorm aan, hoe ziet dat eruit, hoe maak je daar gebruik van en wanneer en op welke wijze kun je dat inzetten.

En zo ontstond Tamara Traint.
Ik gebruik boksen als agogisch middel en mocht in januari 2023 hiervoor mijn certificaat behalen. Je bent mij dus in zorgzame maar ook professionele handen.
Ik wil jou ondersteunen in de zoektocht wat werkt voor jou. Waar zit jou veerkracht. Hoe zit jou mentale weerbaarheid eruit en wat heb je wellicht nog nodig om dat effectiever in te zetten? Durf jij buiten je comfortzone te kijken en te bewegen en hoe reageer jij op ongemak?

Laat je me weten wat ik voor jou kan doen?